Od czasu do czasu czytam poradniki, choć z założenia patrzę na nie ze sporym dystansem. Są jednak tacy autorzy, których zwyczajnie lubię i Jennie Allen zdecydowanie do nich należy… Tytuł tej książki mnie nie porwał, przyznaję… Zanim po nią sięgnęłam, dokładnie przeczytałam opis. Moje obawy zmniejszyły się, gdy skojarzyłam autorkę. Całkowicie zniknęły podczas lektury. To, co mnie niezwykle urzeka w książkach Jennie Allen to to, że opowiada o sobie –

Książka, która jest prowadzeniem za rękę. Nie do końca rekolekcje, choć z pewnością jest to dotkniecie sfery sacrum przez słowa zapisane. Świadectwo życia, które pociąga. Propozycja modlitwy, która ożywia. To wszystko w małej publikacji księdza Andrzeja Nackowskiego.   Przyznaję, że widząc zapowiedź książki, serce zapikało mi mocniej. Nie często się to zdarza, choć przyznaję, że słowa z okładki „tak mnie skrusz” nie brzmiały początkowo zbyt zachęcająco. Nie chcę kruszeć, chcę