Nie znam człowieka, który bez mrugnięcia okiem powiedziałby, że nauczył się kochać i robi to bez trudności. Idealnie wręcz kocha innych, siebie, Boga i czuje się kochany równie wystarczająco. Każdy z nas nosi w sobie pewien deficyt miłości, ja również. Z dużym zaciekawieniem sięgnęłam więc po książkę jezuity, o. Tadeusza Kotlewskiego pt. Pokochać siebie w głębi serca.
Czytając tę lekturę odnosiłam wrażenie, że każdy rozdział, czasem wręcz każde zdanie, to wystarczająco dużo treści na osobne rekolekcje. To bardzo mądra, głęboka lektura. Nie jest łatwa też pod względem intelektualnym, trzeba się skupić, by wydobyć z niej to, co chce nam powiedzieć autor. Zapewniam jednak, że to co mówi jest tak cenne, że warte największego wysiłku.
Dużo w niej o życiodajnej samotności i ciszy, w której można spotkać się z samym sobą. Autor głęboko i mądrze dotyka tematyki poznania samego siebie i odkrywania własnej wartości. Wiele tu o mądrym stawianiu granic, ale nie w sposób siłowy – jakby z rozpiską co i jak komuś powiedzieć, by zadziałało skutecznie – ale tak, że te granice stają się czymś oczywistym, naturalnym – jak coś co wypływa z głębi serca, które czuje się kochane i mądre. Otwieranie się na miłość, umiejętność przyjmowania smutku bez którego nie doświadczy się głębokiej radości. Wiele treści, niezwykle głębokich, a jednocześnie – tak bardzo dotykających, życiowych, można by powiedzieć, że codziennych. Książka zawiera też propozycję modlitw, które oparte są na medytacji Słowa.
Ten, kto doświadcza bezwarunkowej i bezinteresownej miłości, odkrywa swoją wartość, doświadcza własnej godności i niepowtarzalności. Odkrycie własnej wartości jest naturalną konsekwencją doświadczenia miłości i wyraża się w dostrzeganiu swoich zalet, osiągnięć. Nie potrzeba ciągłego potwierdzania przez innych, że robię coś dobrze, że wychodzi mi. Ten, kto odkrywa swoją wartość, umie powiedzieć „nie”, ponieważ moje „tak” ma wartość wtedy, gdy w wolności umiem powiedzieć „nie”. Inni mnie potrzebują, więc otwieram się na nich w wolności i mogę coś im dać, przede wszystkim mogę im dać siebie. Str. 79
To mała, ale bardzo bogata w treść publikacja. Taka, do której się wraca, bo – jak wspominałam na początku – każdy z nas jest w drodze ku nauce miłości. Książka po którą warto sięgnąć. Ona uczy, ale nie poucza. Koi, ale nie daje łatwych, infantylnych, chwilowych zapychaczy. Zachęca do modlitwy, ale zostawia ogromną przestrzeń na osobiste spotkanie z Bogiem, w którym nikt niczego nie narzuca.
Tak, ta książka to bez wątpienia dobry zbiór głębokich myśli na rekolekcje. Rekolekcji, które może i będą trwały całe życie, ale sam proces staje się bardzo życiodajny. Polecam!
Dziękuję Wydawnictwu Unitas za egzemplarz książki!
Tytuł Pokochać siebie w głębi serca
Autor Tadeusz Kotlewski SJ
Wydawnictwo Unitas
https://www.wydawnictwo-unitas.pl/pokochac-siebie-w-glebi-serca.html
JEŚLI TEN TEKST WYDAJE CI SIĘ WARTOŚCIOWY I MYŚLISZ, ŻE JESZCZE KOMUŚ MOŻE SIĘ PRZYDAĆ,
TO BĘDZIE MI MIŁO, GDY:
- pozostawisz po sobie ślad w formie komentarza
- zaobserwujesz mojego Facebooka (wtedy będziesz ze wszystkim na bieżąco)
- dołączysz do mnie na Instagramie
- zapraszam też do kontaktu, rozmowy przez mail urbanska.madzia@gmail.com
- można wesprzeć moją twórczość, stawiając mi wirtualną kawę https://buycoffee.to/urbanska_blog
